غریبه ی اشنا

                        بازکن پنجره ها را ای دوست

هیچ یادت هست زمین راعطشی وحشی سوخت

                            برگ ها پژمردند,تشنگی با جگر خاک چه کرد

هیچ یادت هست توی تاریکی شب های بلند

                             سیلی سرما با تاک چه کرد

با سر و سینه ی گل های سپید

                            نیمه شب , باد غضبناک چه کرد

حالیا معجزه ی باران را باورکن

                            وسخاوت را درچشم چمنزارببین

ومحبت را در روح نسیم

                           که در این کوچه ی تنگ,با همین دست تهی

              " روز میلاد اقاقی ها را جشن می گیرند"

                        

نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸٧/۱٢/۱۸ساعت ۱٠:٢٩ ‎ب.ظ توسط سپیده نظرات () |


Design By : Night Skin